Gerçek anlamda esrarengiz ve dikkat çekici bir sanatçı olan John Maus’un etkisi, günümüz kültürünün her alanında hissediliyor. CAL Arts’ta deneysel müzik kompozisyonu eğitimi almış ve Hawaii Üniversitesi’nden Siyaset Bilimi alanında doktora yapmış olan sanatçı, akademik düşünceyi lo-fi synth-pop ile birleştirme biçimi nedeniyle eleştirmenler tarafından “Filozof pop yıldızı” ve “Nostaljik Fütürist” olarak anılıyor.
Maus, saygıyı en beklenmedik yerlerden kazanmış durumda — 2019’da öne çıkan parça ‘Love Me Not’ için ‘I’m Only Human’ şarkısını sampllayan İngiliz grime ikonu Skepta’dan, Josh Safdie, Nettspend, Natasha Lyonne gibi isimlere ve Panda Bear ile Molly Nilsson gibi vizyonerlerle yaptığı işbirliklerine kadar geniş bir yelpazede hayranlık topluyor.
Beş albümlük diskografisi boyunca — Songs (2006), Love Is Real (2007), We Must Become The Pitiless Censors of Ourselves (2011), Screen Memories (2017) ve Addendum (2018) — Minnesota doğumlu sanatçı kendine has bir çizgi oluşturmuş ve sadık, kült bir hayran kitlesi geliştirmiştir.
